Superstrenge coronamaatregelen stad en provincie zijn gevolg van politieke correctheid en falend beleid

Antwerps fractieleider Sam van Rooy: “De avondklok, de nóg vroegere sluiting van onze horeca en de mondmaskerplicht die nu overál in de openbare ruimte en in héél de provincie Antwerpen geldt, hadden vermeden kunnen worden als er een tiental dagen geleden ‘microchirurgisch’ was opgetreden, met na me via performante contact tracing en strikt gehandhaafde quarantaine en snelle (ultra)lokale lockdowns.”

“Vandaag is iedereen in de stad Antwerpen en zelfs in de hele provincie Antwerpen de dupe van het amateuristische Antwerpse, Vlaamse en federale coronabeleid.”

Reeds meer dan tien dagen geleden trokken virologen en lokale artsen immers aan de alarmbel over het snel stijgend aantal coronabesmettingen in met name de Marokkaanse gemeenschap in Antwerpen-Noord, Kiel, Borgerhout en Deurne. Op donderdag 16 juli werd reeds melding gemaakt van een stijging van het weekgemiddelde van het aantal besmettingen van 95 op woensdag naar 111 op donderdag. Dat er overigens niet onmiddellijk opnieuw met daggemiddelden in plaats van weekgemiddelden is gestart, is een kapitale fout gebleken waardoor we in slaap zijn gewiegd.

Burgemeester De Wever wilde toen meer gedetailleerde cijfers, terwijl gouverneur Cathy Berx erop wees dat er in Borgerhout en Deurne een uitbraak van corona was. Dokters van de huisartsenwachtpost wezen erop dat de besmettingshaard een aantal families betrof in onder meer Borgerhout en Deurne en benadrukten dat er een gebrek aan communicatie was. Berx had het terecht over ‘microchirurgisch’ optreden, maar daar is niets van in huis gekomen.

Enkele dagen later, op 19 juli, had de Stad de nodige informatie waaruit bleek dat Marokkaanse wijken in Borgerhout, Deurne en het Kiel ‘precair’ waren. Dokter Wim Flipse, als arts infectiebestrijding verbonden aan het Agentschap Zorg & Gezondheid, stelde: “De lijst telt veel Marokkaanse namen, daar is wat op til.” Hij voegde eraan toe: “Er is het taalprobleem, waardoor niet iedereen alle richtlijnen even goed mee krijgt. De Marokkaanse gemeenschap heeft een cultuur van grote gezinnen, iedereen zit dichter opeen. Het is misschien ook de groep die zich niet meteen laat testen.” Gemeenteraadslid Filip Dewinter heeft hierover nu gedetailleerde cijfers opgevraagd bij het Antwerps stadsbestuur.

In de betreffende wijken werden vervolgens informatie-affiches in het Arabisch en het Turks verspreid. Vorige week pas werd in Borgerhout en Antwerpen-Noord door huisartsen en vrijwilligers met een medische achtergrond een proefproject van gouverneur Berx uitgerold inzake contact tracing. Dit blijkt vandaag too little too late te zijn. Dat dit zelfs tot op vandaag niet werkt, blijkt uit deze pijnlijke getuigenis.

Sam van Rooy: “Het lijkt er sterk op dat politieke correctheid aan de vooravond van het islamitische offerfeest ervoor heeft gezorgd dat men de coronabroeihaarden in geïslamiseerde Antwerpse wijken, die men nota bene meer dan 10 dagen geleden reeds kende, niet snel en adequaat in de kiem heeft gesmoord.”

De nieuw ingevoerde superstrenge coronamaatregelen kennen vele gedupeerden. Op economisch vlak worden onze horeca en de evenementsector alweer zwaar getroffen; op sociaal vlak moet iedereen in de stad en provincie Antwerpen nu boeten voor het uitblijven van een snel ‘microchirurgisch’ optreden. Dat had moeten bestaan uit een performante contact tracing en strikt gehandhaafde quarantaine én de invoering van (ultra)lokale lockdowns op districts -of zelfs op wijkniveau. Dat door het uitblijven hiervan nu zelfs mensen die in de Kalmthoutse Heide gaan wandelen of alleen gaan joggen of fietsen een mondmasker moeten dragen, is symptomatisch voor de traagheid en het amateurisme van de lokale en bovenlokale beleidsmakers. Burgemeester De Wever geeft nota bene zelf toe dat hij geen voorstander is van de algemene mondmaskerplicht, maar stelt dat er een ‘handhavingslogica’ inzit. Hij onderwerpt zich daarmee ook aan de provinciale verordening van gouverneur Cathy Berx.

De Wever stelde ook in een reactie: “Antwerpen is Antwerpen, grenzen tussen districten, dat is een administratief gegeven, maar in de praktijk bestaan die niet. Het heeft geen zin om een aanpak per wijk of district te doen.” Dat is een drogreden omdat dat natuurlijk evenzeer geldt voor de provinciegrenzen en landsgrenzen. Die ‘administratieve grenzen’, zo is ook gebleken, kunnen mits politieke wil en de nodige politie-inzet immers perfect worden omgevormd tot gecontroleerde grenzen (zoals dat bijvoorbeeld ook in Duitsland is gebeurd).

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...