Nieuws uit de Antwerpse gemeenteraad: Vlaams Belang keurt de begroting niet goed.

Traditioneel wordt in de maand november de begroting van de stad Antwerpen besproken, onze fractie heeft de begroting afgekeurd. U kan hieronder de volledige tussenkomst van fractieleider Sam van Rooy gericht aan het stadsbestuur en schepencollege terug vinden.

Mijnheer de Burgemeester,
Ambtsgenoten,

Mijn goede collega Anke Van dermeersch heeft vorige week schepen Koen Kennis gewezen op een aantal van onze bezorgdheden, waaronder:

  • Één: de toch wel bijzonder ingrijpende helaas nefaste impact van de coronacrisis op de stadsfinanciën als gevolg van veel minder inkomsten en veel meer uitgaven. Nu, het is zeker geen vlekkeloos parcours, maar ik ben niet te beroerd om het stadsbestuur een pluim te geven voor de inspanningen die ze doet voor de zwaarst getroffen sectoren, namelijk onze horeca, winkeliers en ondernemers. In dat verband wil ik het stadsbestuur vragen of ze, met het oog op de heropening van de horeca en winkels, wil overwegen om parkeren een tijdlang gratis te maken, om mensen extra te stimuleren om in onze stad te komen eten, drinken en winkelen. Op de Scheldekaaien en de Zuiderdokken gebeurt vanaf 1 december echter het omgekeerde: parkeren wordt betalend en zal wel 10 euro voor ocharme drie uur kosten. Los van het feit dat wij deze parkeertarieven veel te hoog vinden, vraagt het Vlaams Belang het stadsbestuur dus om het parkeren daar – en ook elders in onze stad – gratis te maken tot minstens eind dit jaar om onze horeca en zelfstandigen een duw in de rug te geven.

Gezien de recente toch wel razendsnelle ontwikkelingen en hoopvolle boodschappen inzake een vaccin, had ik ook graag geweten welke prognose, welk tijdskader het stadsbestuur hanteert om opnieuw te kunnen overgaan tot een normalisering van de stedelijke inkomsten en uitgaven? En aanvullend de vraag welke rol, zowel organisatorisch als financieel, het stadsbestuur desgevallend zal spelen in de uitrol van het vaccinatieprogramma?

  • Een tweede grote bezorgdheid voor ons zijn de stadsfinanciën, want de komende 5 jaar zal er een schuldopbouw gebeuren van 551 miljoen naar maar liefst 2,4 miljard euro, meer dan een verviervoudiging dus.
  • Als derde grote bezorgdheid kaarten wij de groeiende bedragen aan die Antwerpen nodig heeft van de Vlaamse overheid, met name enerzijds de Vlaamse dotatie voor de responsabiliseringsbijdrage, die almaar stijgt als gevolg van de toenemende pensioenlasten; en anderzijds de middelen komende uit het Gemeentefonds.

Tegen 2025 heeft Antwerpen immers al meer dan 871 miljoen euro nodig uit het Gemeentefonds, terwijl dat dit jaar ‘maar’ 733 miljoen is, een stijging dus met 138 miljoen euro of 19% op amper 5 jaar tijd. Daarmee staat Antwerpen op eenzame hoogte. Antwerpen krijgt uit het Gemeentefonds per inwoner meer dan drie keer zoveel als het Vlaamse gemiddelde. Per inwoner heeft Antwerpen tot bijna 10 keer meer geld nodig uit het Gemeentefonds dan de andere Vlaamse gemeenten. Alleen Gent doet nog slechter, maar daar staan dan ook socialisten, groenen, liberalen en nog een verdwaalde CD&V’ster aan het roer.

De grootte van het bedrag dat een stad krijgt uit het Gemeentefonds is een maat voor de verpaupering. Voor de verdeling van het Gemeentefonds wordt immers rekening gehouden met sociale indicatoren zoals het aantal werkzoekenden, het aantal sociale huurappartementen en het gemiddelde aantal geboorten in een kansarm gezin.

Antwerpen scoort slecht op al deze socio-economische factoren, slechter dan het Vlaamse gemiddelde en veel slechter dan het overgrote deel van de Vlaamse gemeenten. Zo ligt het gemiddeld belastbaar inkomen in onze stad veel lager dan het Vlaams gemiddelde en is de armoede en het aandeel mensen dat een beroep doet op het OCMW veel groter dan elders in Vlaanderen. Ook kampt Antwerpen meer dan welke gemeente ook met geldverslindende problemen zoals drugscriminaliteit, straatoverlast van de zogenaamde ‘jongeren’, zwerfvuil en sluikstort – denk maar aan de huidige zogenaamde ‘sluikstortpiek’ in Antwerpen-Noord – en islamitische terreurdreiging.

De middelen van de Vlaamse overheid, die zelf nota bene nog niet eens de wachtlijsten in de gehandicaptenzorg weggewerkt krijgt, zijn echter verre van oneindig. Bovendien is het maar de vraag hoezeer de andere Vlaamse, al dan niet Antwerpse gemeenten het gaan blijven pikken dat Antwerpen een steeds groter deel van het Gemeentefonds opslokt. De ergernis bij burgemeesters over de verdeling van het Gemeentefonds komt immers in toenemende mate naar de oppervlakte. Zeer veelzeggend was het, dat de Sp.a-burgemeester van Denderleeuw als reactie op de toestroom van migranten meer middelen uit het Gemeentefonds vroeg.

Dit brengt ons bij de kern van het probleem die steeds weer tot uiting komt in de meerjarenplannen van deze stad, namelijk een ideologie en beleid waaruit een utopisch maakbaarheidsdenken spreekt. Er wordt vandaag enorm geïnvesteerd in stadsontwikkeling en infrastructuurwerken – denk maar de Grote Verbinding, voor 160 miljoen euro opgenomen in de investeringsprojecten (maar omdat er nooit is geanticipeerd op het snel toenemende verkeer staan we ondertussen wel nog altijd stil en wordt Antwerpen één grote bouwwerf); maar tegelijkertijd wordt voorbijgegaan aan wat deze stad maakt tot wat ze is, en dat is, veel meer dan asfalt en beton, de inwoners en hun cultuur & gedrag.

En wat dat betreft is er geen goed nieuws te melden: Antwerpen wordt immers voller, armer en islamitischer. We herinneren ons de ophef die vorig jaar ontstond tijdens deze bespreking van het meerjarenplan, nadat mijn goede collega Filip Dewinter terecht had gewezen op de studie van de bank ING waaruit blijkt dat de bevolkingsgroei in deze stad op financieel-economisch vlak niet kwaliteitsvol is. Anders verwoord: de financiële basis van de stad Antwerpen wordt steeds kleiner omdat de bevolkingstoename (die voor maar liefst 89% het gevolg is van massa-immigratie, aldus Statbel, het Belgische statistiekbureau) eerder bestaat uit mensen die een beroep doen op onze sociale voorzieningen dan uit hardwerkende belastingbetalers die onze stad letterlijk financieel verrijken. Wat de hoge uitzondering zou moeten zijn, is in Antwerpen helaas de regel: veruit de meeste nieuwkomers némen meer van onze samenleving dan dat ze géven. Gevolg: Antwerpen kan de aanhoudende bevolkingsgroei fiscaal niet aan. Die aanhoudende en bovendien versnellende bevolkingsgroei is overigens op zich al nefast aangezien onze open ruimte daardoor steeds meer plaats moet ruimen voor gebouwen en wegen, wat de leefbaarheid aantast.

De afgelopen 10 jaar is de Antwerpse bevolking gestegen van 482.500 naar 530.000, een stijging van 10% of bijna 50.000 mensen. Tegelijkertijd houdt de witte stadsvlucht aan: nog altijd verlaten talloze autochtonen Antwerpen, en voor hen komen er veel meer allochtonen in de plaats; het aantal vreemdelingen in onze stad is de afgelopen 10 jaar toegenomen met 33.520 of 41% en het aantal nieuwe Belgen met 26.293 of 38,6%. Het aantal allochtonen is de jongste 10 jaar gestegen met bijna 60.000 of 40%. Sinds 2019 zijn er in Antwerpen meer allochtonen dan autochtonen en deze evolutie zet zich voort: in 2020 is het percentage autochtonen verder gezakt naar 48,9%; en vandaag heeft maar liefst 75% van de 0- tot 10-jarigen in Antwerpen ouders met een migratieachtergrond. Meer leerlingen dan ooit tevoren spreken in Antwerpen een andere thuistaal dan het Nederlands.

Het aandeel werkloze allochtonen is in Antwerpen bijna dubbel zo hoog als in Vlaanderen; hetzelfde geldt voor het aandeel werkloze vreemdelingen. De werkloosheidsgraad in onze stad is meer dan dubbel zo hoog als het Vlaams gemiddelde. De vrij sterke daling bij Belgische leefloners wordt grotendeels teniet gedaan door de sterke stijging bij leefloners van niet-EU herkomst; bij Belgen is er namelijk een halvering van het aantal leefloners terwijl er bij personen met niet-EU herkomst meer dan een verdubbeling is. Het aandeel allochtonen met niet-EU-herkomst dat van een leefloon geniet is ongeveer 10 keer zo groot als het aandeel autochtonen met een leefloon. En last but not least zijn vreemdelingen en allochtonen ook zwaar oververtegenwoordigd in onze sociale woningen.

Deze enorme discrepantie tussen autochtonen en niet-EU-allochtonen kan niet los worden gezien van afkomst en cultuur. Dat blijkt ook uit de pas gepubliceerde studie van de Nationale Bank over de impact van migratie op de Belgische economie en financiën, die twee jaar geleden was besteld door toenmalig minister van Financiën Johan Van Overtveldt en staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken – u wel bekend, meneer de burgemeester.

Los van de belangrijke kostenposten die voortkomen uit ongecontroleerde massa-immigratie en die in deze studie niet eens werden ingecalculeerd, zoals integratie en onderwijs, veiligheid (justitie), sociale woningbouw, asielopvang en illegalen/transmigranten, is de conclusie glashelder, namelijk: massa-immigratie kost ons handenvol geld.

Dr. Jan van de Beek, een gerenommeerde Nederlandse wiskundige én cultureel antropoloog, die is gespecialiseerd in berekeningen over het verband tussen een veranderende demografie en immigratie enerzijds en de economische en financiële gevolgen daarvan anderzijds, legde deze studie onder de loep. Hij hekelt daarbij de misleidende methodiek van de Nationale Bank, die geen generatieberekening heeft toegepast en dus een valse vergelijking heeft gemaakt. Ook bekritiseert hij de verdoezelende onderverdeling tussen EU- en niet-EU-migranten, want bij de groep niet-EU zitten zowel expats uit Japan, India en de VS, die doorgaans wél een economische verrijking zijn, evenals asielzoekers en gezinsherenigers uit landen als Marokko, Syrië, Afhanistan en Somalië, die doorgaans géén verrijking zijn.

Ne berekening besluit Van de Beek het volgende: over de volledige levensloop brengt een autochtoon onze economie gemiddeld 63.000 euro op; daarentegen kóst een allochtoon van de 1e generatie ons gemiddeld bijna 200.000 euro; een allochtoon van de 2e generatie kóst ons gemiddeld 83.000 euro (= verschil van bijna 150.000 tot 250.000 euro met autochtoon). De conclusie van Dr. Jan van de Beek, die overigens ook door prominente N-VA’ers  gretig wordt aangehaald, luidt dan ook: ‘Stop de massa-immigratie om onze verzorgingsstaat betaalbaar te houden’. Hij stelt dat er een herverdeling, een geldtransfer plaatsvindt van autochtonen naar vooral niet-westerse immigranten uit Afrika en het Midden-Oosten.

Scholing, werkethiek en (kans)armoede hangen natuurlijk nauw samen met cultuur. Hoe islamitischer een samenleving, hoe meer de drie a’s heersen: achterlijkheid, achterstelling en armoede. Om dat in te zien hoeft men slechts de dogmatische, irrationele islamitische leerstellingen te lezen en de islamitische praktijk doorheen de geschiedenis en in de islamitische wereld te bestuderen.

En Antwerpen íslamiseert, Antwerpen wórdt islamitischer. Reeds meer dan 50% van de leerlingen in het Antwerps stedelijk basisonderwijs volgt islamles; reeds tussen de 20 en 25 procent van de inwoners van Antwerpen is moslim[i], en volgens demografische prognoses zal tegen 2050 de moslimbevolking in Antwerpen zijn uitgegroeid tot 35 à 40%. In bepaalde Antwerpse wijken – die wij allemaal kennen, namelijk dezelfde wijken waar de burgemeester en zijn politiekorps zich tijdens oudjaar telkens schrap moeten zetten voor vandalisme, geweld en vuurwerk-jihad – liggen de moslimpercentages nu reeds een heel eind boven de 50%.[ii]

Ergo: zolang het stadsbestuur de instroom van nieuwkomers louter ondergaat en geen stappen onderneemt om die instroom te regelen en in te perken, zal Antwerpen steeds armer, voller en islamitischer blijven worden. ‘Demography is destiny’, een uitspraak die wordt toegeschreven aan de 19e eeuwse Franse wiskundige en filosoof Auguste Comte, is helaas ook voor dít stadsbestuur een politiek incorrecte stelling. Na meer dan 70 jaar socialistisch stadsbestuur en een kort intermezzo, is de greep van de socialistische politieke correctheid weer helemaal terug van amper weggeweest. De socialisten zijn een beetje opgeschoven richting het centrum terwijl burgemeester De Wever zich in het centrum heeft genesteld, als de nieuwe CD&V. Wij zullen deze begroting dan ook met overtuiging afkeuren.


[i] Jan Hertogen, BuG 371 – Bericht uit het Gewisse – 1 november 2017 (npdata.be).

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...