Vlaams Belangpersconferentie “armoede bestaat ook bij ons”

De armoede neemt toe in ons land en in Antwerpen sterker dan elders. Het Antwerpse Vlaams Belang organiseerde een persconferentie waarbij het zijn voorstellen ter armoedebestrijding voorlegde. Ook lanceerde het Antwerpse Vlaams Belang zijn “solidariteitsactie “Vlamingen helpen Vlamingen”. 

Lees hieronder de voorstellen van het Vlaams Belang ter bestrijding van de armoede in Antwerpen.

VLAAMS BELANG-VOORSTELLEN ARMOEDEBESTRIJDING

 

1. Immigratiestop / vestigingsstop voor kansarme nieuwkomers

Een ernstig armoedebeleid, dat meer is dan een dweilen met de kraan open, kan pas worden gerealiseerd wanneer de instroom van alsmaar meer kansarme nieuwe vreemdelingen wordt gestopt.

Om een goed armoedebeleid te kunnen voeren is het van essentieel belang dat er een einde wordt gesteld aan het massale misbruik van de asiel- en gezinsherenigingswetgeving en dat de regularisatiepoort wordt gesloten. Tevens mogen vanzelfsprekend ook geen nieuwe immigratiekanalen worden geopend, die op hun beurt ook weer misbruikt zullen worden. Voorstellen om nieuwe arbeidsmigratie toe te laten, worden daarom door ons verworpen.

Specifiek voor Antwerpen is het Vlaams Belang van oordeel dat de bevolkings- en armoedecijfers in onze stad een vestigingsstop noodzaken voor kansarme vreemdelingen. Een wetgevend initiatief in deze zin moet mogelijk maken dat onze stad een dergelijk vestigingsverbod kan invoeren bij beslissing van de gemeenteraad.

2. Meer bestrijding  (sociale) fraude, zodat de schaarse middelen efficiënter worden ingezet

Essentieel voor een goed welzijnsbeleid is dat de schaarse middelen verdeeld worden onder de personen die het echt nodig hebben. De verhalen van (vaak allochtone) steuntrekkers die rondrijden in dure wagens, zijn helaas niet steeds uit de lucht gegrepen.

Het Antwerpse OCMW – nochtans het grootste OCMW van Vlaanderen – beschikt over welgeteld drie voltijdse en één halftijdse inspecteur om fraude op te sporen. Die zijn er gekomen na lang aandringen van het Vlaams Belang, maar ook omdat de aanwijzingen van fraude en zwart¬werk groter werden.

Het Vlaams Belang wil een  uitbreiding van deze dienst. Er is nood aan minstens drie ploegen per dag die in wisselende shifts kunnen werken. De OCMW-controleurs moeten in de toekomst ook nauwer samenwerken met de wijkteams van de lokale politie en de wijkagenten.

Het Vlaams Belang wil een zwarte lijst voor alle vormen van sociale fraude. Enkel zo kunnen alle Vlaamse gemeenten sociale fraude tegengaan. Ook de verhalen dat sommige steuntrekkers ‘klant’ zijn bij verschillende OCMW’s zijn geen fabeltjes. Dit kost de Vlaamse belastingbetaler niet alleen zeer veel geld, het zorgt er ook voor dat mensen die de steun écht nodig hebben, nog langer in de kou dreigen te komen staan.

3. Sociale voorzieningen voor eigen volk eerst

Het Vlaams Belang is van oordeel dat Vlaanderen niet de melkkoe kan zijn voor de hele wereld. Onze partij wil daarom dat de sociale steun aan niet-EU-burgers wordt beperkt. Als het van het Vlaams Belang afhangt kunnen niet-EU-burgers maar sociale voorwaarden (leefloon, sociale woning,…) genieten wanneer zij minimum 7 van de 8 voorbije jaren in ons land verbleven hebben en er minimum drie jaar gewerkt hebben.

Een dergelijke maatregel zal de aantrekkelijkheid van ons land voor nieuwe potentiële uitkeringstoeristen fors doen verminderen. De stad Antwerpen heeft als belangrijkste benadeelde van het huidige bijna-open deurbeleid de plicht om terzake een voortrekkersrol te spelen en initiatieven te eisen van de hogere overheden.

4. Beter georganiseerde noodhulp via “Fonds voor Vlaamse solidariteit”

De beslissing van Europa i.v.m. de afbouw van de voedselhulpprogramma’s leidde tot heel wat ongerustheid. Ook in België was een daling merkbaar van het aantal voedingswaren dat voedselbanken krijgen vanuit de distributiesector en warenhuizen. Extra inspanningen in dit kader mogen dan ook niet uitblijven, aangezien een deel van de bevolking van deze noodhulp afhankelijk is om te overleven.

Het is onaanvaardbaar dat burgers een gebrek hebben aan en besparen op fundamentele basisbehoeften (bv. winterkledij, gezonde voeding,…). Er bestaan enkele private initiatieven op beperkte schaal (bv. Moeders voor Moeders, Onthaal Sint-Antonius,…) die noodhulp verschaffen.

Noodhulp dient echter op een grootschaligere wijze georganiseerd te worden. Teveel mensen worden niet bereikt. Het Vlaams Belang wil dat de stad een fonds opricht, eveneens gespekt door giften, dat essentiële noodhulp verdeelt aan ieder die het nodig heeft. Via dit noodfonds moet ook aan voedseloverschotten van grootwarenhuizen een nieuwe bestemming gegeven worden.

Vanzelfsprekend is gesubsidieerde noodhulp slechts van toepassing zolang het nodig blijkt. Het is aan de verschillende verantwoordelijke overheden om ervoor te zorgen dat op termijn ook de minderbedeelden een beter leven tegemoet gaan, waar zij uiteindelijk op eigen benen kunnen deelnemen aan de maatschappij.

5. Betaalbare sociale woonflats voor onze Vlaamse ouderen

Het Vlaams Belang is van oordeel dat voor wat betreft betaalbare huisvesting extra aandacht moet worden besteed aan senioren. Ouderen die, ondanks het feit dat zij een gans leven hard gewerkt hebben en onze stad mee opgebouwd hebben, nu moeten rondkomen met een bescheiden inkomen, verdienen het om tegen een redelijke huurprijs een fatsoenlijk dak boven hun hoofd te hebben.

Het nieuwe stadsbestuur opteert ervoor om het aantal sociale woningen niet te verhogen. Dit wordt verantwoord door de terechte bedenking dat het aandeel sociale woningen in het totale Antwerpse woonpatrimonium het Vlaamse gemiddelde ruimschoots overschrijdt. Dit leidt ertoe dat minder begoede mensen uit Antwerpse randgemeenten zich vaak gedwongen zien om te verhuizen naar de stad

Ondertussen staan 6.000 Antwerpse ouderen wel op een (vaak lange) wachtlijst voor een Antwerpse sociale woning. Bovendien zal ten gevolge van de vergrijzing het aantal senioren de volgende decennia nog fors toenemen.

Het Vlaams Belang stelt daarom voor dat de Antwerpse sociale huisvesting nieuwe kwalitatieve woonflats bouwt die worden voorbehouden aan Vlaamse senioren. Senioren kunnen in deze flats gegroepeerd leven, sociale contacten hebben met leeftijdsgenoten en niet gestoord worden door (jongere) bewoners met een andere levensstijl. Dat senioren samen wonen in één woonblok leidt bovendien ook tot efficiëntievoordelen met betrekking tot allerlei op senioren gerichte zorgen.  Deze seniorenflats situeren zich best in de nabijheid van voorzieningen als winkels en openbaar vervoer.

6. Dienstverlening voor minderbegoeden: publieke badhuizen openen, aantal sociale restaurants behouden en uitbreiden

Sommige armen beschikken zelfs niet over stromend, laat staan warm water. Hygiëne is nochtans van essentieel belang, ook om ziekten te voorkomen. Het Vlaams Belang stelt voor om opnieuw een aantal publieke badhuizen te openen waar mensen zich  tegen een zeer bescheiden prijs kunnen wassen en verzorgen.

Sociale restaurants hebben een belangrijke en waardevolle sociale functie. Het Vlaams Belang wil het aantal sociale restaurants, waar men tegen een beperkt budget terecht kan voor een gezonde en goedkope maaltijd, behouden zien en zelfs uitbreiden. Wel dient vanzelfsprekend maximaal voorkomen te worden dat deze initiatieven oneerlijke concurrentie gaan vormen voor gewone restaurants die werken zonder overheidssubsidies.

7. Meer aandacht voor goed budgetbeheer

We mogen niet blind zijn voor het feit dat een slecht bestedingspatroon mensen in de armoede kan duwen. Agressieve reclame en een drang “om erbij te horen” zetten mensen aan  tot een bestedingspatroon dat het eigen inkomen overtreft. Teveel mensen kopen luxewaren op krediet. Een goed beheer van inkomen is essentieel.

Een belangrijke voorwaarde om zelfstandig het eigen budget te kunnen beheren, is het kunnen controleren van de inkomsten en uitgaven. Uit onderzoek blijkt dat individuele budgetbegeleiding of groepswerking door armen als zeer positief wordt ervaren en hen belangrijke vaardigheden bijbrengt om op een verantwoorde manier met geld om te gaan. Het is wraakroepend dat op heel wat plaatsen wachtlijsten bestaan voor schuldbemiddeling. Een meer proactief beleid terzake is dan ook zeer nodig.

Het Vlaams Belang wil dat ook in het onderwijs meer aandacht wordt besteed aan een gezonde waardenhiërarchie en het goed leren omgaan met geld, waarden en normen.
 
8. Meldpunt voor detectie verborgen armoede oprichten

Tot 40% van de ouderen in armoede leeft sociaal geïsoleerd. Dit is het gevolg van hun afnemende mobiliteit en het wegvallen van personen uit hun directe sociale omgeving (partner, familie, vrienden). Verborgen armoede is nog steeds een te groot probleem in onze stad.

De stad moet meer proactief op zoek gaan naar armoede. Een goede detectie van armoede is van essentieel belang om mensen uit de armoede te halen. Het Vlaams Belang wil daarom een meldpunt waar eenieder (sociale werker, arts, buur, school…) een vaststelling van armoede kan melden.

9. Meer informatie over rechten / automatische toekenning rechten

Armen zijn er maar weinig mee gebaat wanneer ze over een recht beschikken, maar dat recht niet uitoefenen. Door een gebrek aan informatie of uit angst lopen armen bepaalde rechten, voordelen of kortingen mis.

Er moet daarom werk worden gemaakt van een betere voorlichting via kanalen die armen het best bereiken. Ook moet er werk worden gemaakt van maximale automatische rechtentoekenning (bv met betrekking tot de schooltoelage, het Omnio-statuut, energiekortingen,…).

10. Meer steun voor gezinnen met kinderen en verhoging aanbod betaalbare woningen voor gezinnen met kinderen

Kinderen die in armoede leven, lopen al snel een achterstand op die moeilijk in te halen is. Kinderen uit arme gezinnen hebben op de leeftijd van één jaar gemiddeld al een achterstand opgelopen van twee maanden. Op die manier wordt de vicieuze cirkel van de generatiearmoede in stand gehouden.

De impact die kinderen op het gezinsbudget uitoefenen wordt onvoldoende in rekening gebracht bij het bepalen van aanvullende steun, en wordt dus niet vertaald in een proportionele stijging van de verleende steun.  Dit moet veranderen.

Gezinnen met kinderen worden bovendien geconfronteerd met hoge woningprijzen. In de sociale huisvesting is het een feit dat de wachtlijsten voor grote gezinnen veel langer zijn dan voor alleenstaanden. Het Antwerpse stadsbestuur moet een coördinerende rol vervullen om een oplossing te voorzien voor het enorme tekort aan betaalbare woningen voor grote gezinnen. Een actievere zoektocht naar woningen die verhuurd kunnen worden via sociale verhuurkantoren is een deel van de oplossing, de bouw van betaalbare sociale koopwoningen en de inrichting van meerkamerappartementen op maat van gezinnen bij renovatie van sociale woonblokken is een ander deel van de oplossing.

 

 

ANALYSE

Armoede

Als Vlaamse en sociale volkspartij is het Vlaams Belang begaan met die inwoners die het goed voorhebben met de stad, maar door allerlei ongelukkige omstandigheden in de marginaliteit van onze samenleving dreigen terecht te komen. De armoedeproblematiek stelt zich in Antwerpen zeer scherp. Armoede kan niet gereduceerd worden tot “een tekort aan geld”, maar heeft ook op andere gebieden een zeer zware impact op het leven van de personen die ermee worden geconfronteerd.

De gevolgen van armoede uiten zich op allerlei domeinen. Wie arm is woont slecht, wat vaak ook een negatieve impact heeft op de gezondheid. Armoede leidt ook tot slechtere eetgewoonten, wat eveneens kan leiden tot gezondheidsproblemen. Armoede brengt ook relationele problemen met zich mee. Armoede beperkt bovendien de sociale contacten, bijvoorbeeld omdat deelname aan het verenigingsleven geld kost.

De Antwerpse armoedebarometers staan op rood.

De armoede neemt toe in ons land en in Antwerpen zelfs sterker dan elders. Hulporganisaties als Moeders voor Moeders en voedselbanken stellen vast dat – onder meer ten gevolge van de economische crisis – het aantal hulpvragen blijft toenemen.

Enkele cijfers:

Bijna bijna een op zeven Belgen moet rond zien te komen met een inkomen dat lager is dan een armoededrempel van € 1.000 voor een alleenstaande of € 2.101 voor een koppel met twee kinderen.

15% Vlamingen zegt problemen te hebben om financieel rond te komen. Het gaat daarbij vooral om eenoudergezinnen (39,1%, in 2011).

1 op 5 kinderen groeit op in armoede.

In 2011 werd 9,7% van de Vlaamse kinderen geboren in een kansarm gezin. Het betreft  bijna een verdubbeling op tien jaar tijd. In Antwerpen wordt zelfs 22,6% van de kinderen geboren in een kansarm gezin.

Qua armoederisico scoren onder meer eenoudergezinnen (22,2%), werklozen (23,2%), laagopgeleiden (18,6%), 65-plussers (18,1%) en huurders (20,6%) zeer slecht.

In 2000 lag het gemiddelde jaarinkomen van de Antwerpenaar 4% hoger dan het Belgische gemiddelde. Nu 9% lager! Geen enkele stad (of zelfs gemeente) doet het op dit vlak slechter dan Antwerpen.

In alle centrumsteden ligt het welvaartspeil boven het nationale gemiddelde. Alleen in Antwerpen en Genk ligt het lager.

Nergens in België is de welvaart de jongste 10 jaar zo achteruitgegaan als in Antwerpen. Het gemiddelde inkomen daalde in 2011 tot 9% onder het Belgisch gemiddelde.

Leefloon en minimumpensioen volstaan niet om menswaardig te leven

Steeds meer Antwerpse gezinnen belanden in de armoede.

Privaat wonen in Antwerpen wordt voor steeds meer gezinnen onbetaalbaar, vooral wanneer het gaat om huizen en appartementen met meerdere slaapkamers.  Tegelijk nemen de wachtlijsten in de sociale huisvesting dramatische proporties aan. 22.386 personen staan in Antwerpen op de wachtlijst voor  een Antwerpse sociale woning. Bij huisvestingsmaatschappij De Ideale Woning staan 7.832 personen op de wachtlijst, bij Woonhaven 12.151 en bij ABC 2.403.

Ook andere basiskosten zijn flink gestegen. De leef- en minimumlonen zijn in de voorbije tien jaar nauwelijks gestegen, maar de prijzen van allerlei essentiële behoeften  (bv. gezonde voeding, kleding, mobiliteit, kindergerief, …) zijn wel de hoogte ingegaan.

De leeflonen en minimumpensioenen zijn momenteel ontoereikend om menswaardig te kunnen leven.  De armoede onder ouderen wordt ook in de hand gewerkt door de lage pensioenen.

Sociale zekerheidssysteem kan niet overleven in open immigratiesamenleving

Een alsmaar groter deel van de OCMW-steuntrekkers in Antwerpen is vreemdeling. Volgens de recentste cijfers is 77% van de steuntrekkers vreemdeling (asielzoeker, geregulariseerde of gezinshereniger). Ook in de sociale huisvesting wordt een alsmaar groter deel van de sociale woningen toegewezen aan vreemdelingen. In 2011 werd 43 procent van de sociale woningen toegewezen aan vreemdelingen. In mei 2012 had nauwelijks 16% van de personen die van het OCMW één of andere vorm van  bijstand kregen het Nederlands als moedertaal.

Feit is dat er de voorbije decennia een uitkeringsimmigratie tot stand is gekomen die in omvang alsmaar toeneemt. Terwijl veel Vlamingen uit schaamte of onwetendheid sociale voordelen mislopen,  neemt het misbruik onder vreemdelingen van onze sociale voorzieningen alsmaar grotere proporties aan. Onze sociale verzorgingsstaat dreigt hierdoor te kapseizen.

 

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...