Tussenkomst FDW nav bespreking Antwerpse meerjarenplan en begroting 2014

 

“Hoe sterk is de kracht van de verandering?”

Mijnheer de burgemeester, Collega’s

Misschien voorafgaand aan het debat een belangrijke “prejudiciële” vraag. 

Mijnheer Bart De Wever,

Blijft u burgemeester  van Antwerpen of hebt u andere plannen? Heeft dit debat wel zin?

Indien u andere plannen hebt; indien u de ambitie hebt de uitdager van Di Rupo – en dus federaal premier – te worden en vaandelvlucht als Antwerpse burgemeester te plegen, had ik – en wellicht heel Antwerpen – dit graag vandaag voor het belangrijkste debat van deze leglislatuur vernomen. Zo niet, heeft dit debat geen zin en voeren we het debat beter met uw opvolger …

Mijnheer de burgemeester, de vraag die we ons vanavond nav de bespreking van de meerjarenplanning en begroting 2014 moeten stellen, is simpel “Hoe sterk is de kracht van verandering?”

De hamvraag is: “Is er voor wat het beleid betreft een daadwerkelijke ommekeer na 80 jaar socialisme?”

Wordt er echt gebroken met een aantal linkse hobby’s zoals het promoten van de multicultuur, het oversubsidiëren van de cultuursector en het zgn. middenveld, het alsmaar meer belasten van de burger, het pamperen van de allochtonen … ?

Maar vooral, wat merkt de Antwerpenaar op straat van de zgn. “kracht van verandering”?

Is Antwerpen het voorbije jaar veiliger, properder, welvarender en Vlaamser geworden? Zàl Antwerpen de komende jaren veiliger, properder, welvarender en Vlaamser worden?

Mijn antwoord op al deze vragen is genuanceerd. Het zou straf zijn dat een nieuw centrum-rechtse meerderheid na vele decennia links aan de macht, geen enkele zichtbare verandering zou realiseren … 

Ja, er zijn substantieel meer middelen voor politie en minder voor cultuur en het gesubsidieerde middenveld. 

Ja, er is de “war on drugs” en er is meer camerabewaking.

Ja, er wordt naast politie vooral ingezet op onderwijs en sociaal beleid.

Ja, er wordt – een beetje – bespaard op personeel en kosten allerhande, maar is dat alles genoeg om van een echte beleidsbreuk, van een politieke aardverschuiving, van een ideologische omwenteling te spreken?

Nee, helaas niet …

De Antwerpenaren die grote verwachtingen in u hadden gesteld, mijnheer de burgemeester, blijven grotendeels op hun honger zitten. De fundamentele reden voor de verloedering , de verpaupering, de

verarming, de verkleuring, de vervreemding, de islamisering en de criminalisering van onze stad blijft aanwezig, nl de immigratie-invasie en de multiculturalisering van onze stad waaraan nauwelijks wat wordt gedaan. Zolang de intocht van haveloze derde – en vierde – wereldfiguren die geen enkele meerwaarde voor onze stad opleveren en de uittocht van al de rest blijft duren zijn alle inspanningen die u levert slechts druppels op een hete plaat. 

De demografische paradox: steeds meer Antwerpenaren zorgen voor steeds minder centen

Mijnheer de burgemeester,

Het fundamentele probleem voor wat zowel de meerjarenplanning als voor wat de begroting 2014 betreft, is al jaren identiek. De Antwerpse bevolking neemt toe met ongeveer 1% per jaar terwijl het gemiddelde inkomen per persoon blijft dalen. Het gemiddelde inkomen van een Antwerpenaar ligt 16% lager dan het Vlaams gemiddelde. De werkloosheid is in Antwerpen dan weer twee keer zo hoog als in de rest van Vlaanderen. 

De verarming die quasi volledig het gevolg is van de instroom van steeds meer vreemdelingen heeft tot gevolg dat de inkomsten uit de personenbelasting en de onroerende voorheffing – beide nog altijd één van de hoogste van het land – zelfs de inflatie niet volgen en zeker niet de bevolkingsaangroei. Deze bruin/wit/zwarte demografische paradox zorgt voor steeds meer Antwerpenaren en steeds minder centen. 

Belastingscollege De Wever

Minder inkomsten en meer uitgaven zorgen ervoor dat het resultaat op kasbasis jaar na jaar spectaculair daalt (van 274 miljoen euro in 2011 naar 21 miljoen euro in 2014 en 92.040 euro in 2019).

Overigens, als het bestuursakkoord helemaal uitgevoerd wordt, zal dat 3 miljard euro kosten, 3 maal meer dan er tot 2018 aan investeringsbudget voorzien is. 

U hebt dus, mijnheer de burgemeester, een acuut gebrek aan geld. Niks nieuws onder de Antwerpse zon, maar dit keer zijn de kassen wel echt helemaal leeg. Terwijl – aangezien Sinterklaas niet bestaat  – het er niet naar uitziet dat er snel nieuwe middelen gevonden worden, moet er bespaard en geleend worden. 

Besparen is dus de boodschap en dat is niet simpel, want de pensioenlast, het OCMW, de Oosterweelverplichtingen en het onderwijs kosten de stadskas handenvol geld. 

In de meerjarenplanning worden een aantal opties genomen om de kostenstijging te compenseren. Meest in het oog springend is natuurlijk de vermindering van de personeelskosten door afslanking van het personeelsbestand om de van jaar tot jaar hogere pensioenlasten te compenseren. Dat de socialisten zoveel tamtam over de personeelsafslanking maken, begrijp ik niet, want terwijl we in Antwerpen met 7% minder personeelsleden moeten doen, krimpt het personeelsbestand in de socialistische stad Gent met 9%.

Om te investeren wordt naast bespaard vooral geleend, veel geleend. Terwijl de historische schuld tot nul herleid wordt in 2018 stijgt de investeringsschuld evenredig, met alle gevolgen vandien. Mag ik er tevens op wijzen dat bijna de helft van de uitgaven in het exploitatiebudget gaat naar overdrachten richting dochterbedrijven,

AG’s, VZW’s en andere verzelfstandigde entiteiten waar we nauwelijks controle op hebben. 

Investeer in belastingen, die stijgen altijd … 

Onder het motto “Investeer in belastingen, die stijgen altijd”, verhoogt Bart De Wever allerlei taksen en retributies: de watertaks verhoogt met 73%, de parkeertarieven stijgen met gemiddeld 30%, recyclageparken en zelfs trouwen in Antwerpen worden betalend terwijl politiekantoren ’s nachts en stadskantoren onherroepelijk dichtgaan.

De verhoging van de al dure taksen en retributies zal een gezin met twee kinderen in Antwerpen gemiddeld +/- 225 euro (75 euro watertaks, 110 euro parkeren, 25 euro recyclage, 15 euro administratie) per jaar kosten. De verhoging is overigens lineair en dus asociaal en treft vooral personen en gezinnen die het al moeilijk genoeg hebben om de eindjes aan mekaar te knopen.

Collega’s,

Bart De Wever doet mij denken aan iemand die de crematie wil betalen met de brandverzekering. Hij belast de verkeerde mensen, op de verkeerde manier met de verkeerde middelen.

Mijnheer de burgemeester,

“Too little, too late” zou de samenvatting van mijn betoog kunnen zijn. Voor het “too late” bent u niet verantwoordelijk, wel uw socialistische voorgangers en hun vazallen. Voor het “too little” bent u wel verantwoordelijk. Ik verwijt u niet dat u te veel doet; ik verwijt u dat u te weinig doet …

Wie een ravijn in wil springen, doet dat niet met kleine sprongetjes. Antwerpen verdraagt geen gepruts in de marge meer maar kiest voor fundamentele hervormingen, met een breuk met het verleden, niet voor evolutie, maar voor revolutie … 

Daar heeft Antwerpen na 80 jaar socialisme meer dan ooit recht op!

Filip Dewinter

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...