Ernstige gevolgen van de toevloed geregulariseerden en asielzoekers

Interpellatie van gemeenteraadslid Filip Dewinter aan schepen De Coninck voor de gemeenteraadszitting van 1 maart 2010 betreffende de rampzalige financiële en maatschappelijke gevolgen van de toevloed van geregulariseerden, asielzoekers en andere nieuwkomers voor het Antwerpse OCMW en de stad als geheel



Nog maar enkele weken terug organiseerde het Vlaams Belang een persconferentie waarin we wezen op de rampzalige demografische situatie in Antwerpen en de snelle toename van het aantal vreemdelingen en de daarmee gepaard gaande verpaupering van onze stad. Ondertussen is volgens uw eigen cijfers inderdaad al 36% van onze stedelijke bevolking van buitenlandse afkomst en is al meer dan 50% van de OCMW-steuntrekkers geregulariseerde, asielzoeker, vluchteling of gezinshereniger.



Antwerpen plukt inderdaad de zure vruchten van een decennialang volgehouden open-deurbeleid van de federale overheid en illegalengedoogbeleid van de Antwerpse overheid,  waarbij economische gelukzoekers met open armen ontvangen werden en nauwelijks zonder voorwaarden konden mee genieten van onze al te gulle sociale zekerheid en sociale voorzieningen. Misbruiken door immigranten worden zowel door het Antwerpse stadsbestuur als door de hogere overheid steeds met de mantel der liefde bedekt. Antwerpen is immers van iedereen.



Ondertussen is ook de Antwerpse OCMW-voorzitster en schepen van Sociaal Beleid De Coninck tot de conclusie gekomen dat de bomen niet tot in de hemel rijken en dat er grenzen zijn aan de maatschappelijke draagkracht van onze stad en aan de financiële draagkracht van ons OCMW. De schepen stelt nu dat de situatie ‘onhoudbaar’ is en dat ‘de limiet bereikt is’. Verwijzende naar de toevloed van geregulariseerden en asielzoekers, zegt ze : “Al die mensen hebben recht op een leefloon en begeleiding. Dat krijgen we nauwelijks gebolwerkt”.



Het is inderdaad een feit dat de collectieve regularisatie van illegalen waartoe de federale overheid deze zomer besliste niet alleen heeft geleid tot duizenden extra geregulariseerden waarvan een groot deel zich tot het OCMW wendt, maar dat deze regularisatiecampagne ook nog eens een aanzuigeffect heeft gegenereerd en heeft geleid tot een nieuwe toestroom van gelukzoekers uit gans de wereld die hier een asielaanvraag indienen en waarvoor in de federale opvanginstellingen geen plaats is. Deze toevloed aan nieuwe immigranten voegt zich bij de reeds bijna 4.000 vreemdelingen die reeds bij het OCMW steun genieten.


De schepen/OCMW-voorzitster heeft nu maatregelen genomen. Zo worden bij het Antwerpse OCMW alleen al die gezinnen ingeschreven die een adres hebben in Antwerpen of die uit een Antwerps asielcentrum komen. De anderen worden doorgestuurd. Volgens de mediaberichten zou de schepen er zelfs mee dreigen in staking te gaan. De schepen zou gezegd hebben; “Als er geen oplossingen of extra middelen komen, zullen we in Antwerpen geen dossiers van asielzoekers meer aanvaarden”.  De federale overheid heeft echter al laten weten dat er geen wonderen moeten worden verwacht. Ondertussen werd de schepen/OCMW-voorzitster wel voor een gesprek uitgenodigd door staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie Philippe Courard. Er zou bij Fedasil ook een commissaris worden aangesteld om de opvang van asielzoekers in goede banen te leiden.



De vraag dient gesteld of er bij de hogere overheid de wil bestaat een échte koerswijziging door te voeren. Zolang het immigratiebeleid niet aanzienlijk wordt verstrengd en er geen beleid wordt gevoerd waarbij gezins- en huwelijksmigratie fors aan banden wordt gelegd, illegalen worden opgespoord in plaats van gedoogd, en economische gelukzoekers consequent worden gerepatrieerd, gaat het slechts over krampachtige symptoombestrijding en zal de situatie blijven escaleren. De asielzoekers van vandaag zijn immers de vluchtelingen van morgen en de vluchtelingen van morgen zullen overmorgen via gezinshereniging hun familie en via huwelijksmigratie een partner laten overkomen uit hun land van herkomst. Zonder verstrenging van de immigratiewetgeving zal de immigratietoevloed naar Antwerpen niet opdrogen.



Mijn vragen:


Kan u mij de meest actuele stand van zaken meedelen betreffende het aantal geregulariseerden, asielzoekers en gezinsherenigers dat aanklopte bij het Antwerpse OCMW? Wat is het totale bedrag aan steun dat de voorbije maanden aan deze groepen werd verleend?


Wat zijn uw verwachtingen terzake voor de volgende maanden?



Welke eisen heeft de OCMW-voorzitster/schepen gesteld aan de federale overheid met betrekking tot de regularisatie- en asielproblematiek?


Heeft de schepen de moed om daadwerkelijk de daad bij het woord te voegen en over te gaan tot een inschrijvingsstop bij het OCMW voor asielzoekers indien deze eisen niet ingewilligd worden?



Hebben de OCMW-voorzitster/schepen en het Antwerpse stadsbestuur reeds een krachtig protest laten horen tegen het lakse federale immigratiebeleid met betrekking tot regularisatie, asiel en gezins- en huwelijksmigratie dat leidt tot een ontwrichting van onze stedelijke samenleving en waarvoor in onze stad geen enkel maatschappelijk of financieel draagvlak bestaat? Zoniet, zal u dit nog doen?


Is de schepen het met mij eens dat alleen een substantiële verstrenging van de immigratiewetgeving een structurele oplossing kan bieden voor de financiële en maatschappelijke noodsituatie waarin onze stad is terechtgekomen?


 



 


 


 



 


 

Filip Dewinter
Fractievoorzitter gemeenteraad

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...