Begrotingstoespraak Filip Dewinter op de Antwerpse gemeenteraad : “ZOT van A” is slechts een “Feel Good”-film

Begrotingstoespraak Filip Dewinter – gemeenteraad Antwerpen –
maandag 22 november 2010

Mijnheer de burgemeester,

“Het is niet al goud dat blinkt”, is een toepasselijk gezegde voor de begroting 2011. Wie op een oppervlakkige manier de budgetcijfers voor het komende jaar bekijkt, zal misschien al te gemakkelijk tot de conclusie komen dat het allemaal bijzonder goed meevalt. Voor ons ligt een begroting in evenwicht met ruime reserves, 391 miljoen euro om precies te zijn. Op basis van deze cijfers zouden sommigen misschien impulsief geneigd zijn om deze begroting goed te keuren. Wie echter de moeite doet om het budget 2011 wat diepgaander te bestuderen zal tot de conclusie komen dat de zogenaamde ruime reserves voornamelijk zijn opgebouwd op basis van éénmalige meevallers zoals uitzonderlijke dividenden of het vertraagd of eenvoudigweg niet uitvoeren van een aantal geplande investeringen.

Wie de moeite doet om de meerjarenbegroting door te nemen, komt al snel tot de conclusie dat deze extra middelen in de loop van de komende jaren als sneeuw voor de zon verdwijnen. De hoofdreden voor het steeds sneller smelten van de reserves zijn uiteraard de schulduitgaven. De kosten van de investeringsleningen stijgen van
35 miljoen in 2011 tot 85 miljoen in 2015; deze van de saneringsleningen van 102 tot 120 miljoen euro. De schuldenlast per inwoner stijgt van 270 euro in 2010 tot 427 euro in 2015.

Terwijl bij de ontvangsten vooral opvalt dat het dividend van de gemeentelijke holding (3 miljoen 52 duizend euro) schromelijk overschat zijn en de overdrachten – goed voor meer dan 90% van alle ontvangsten – afkomstig van het gemeentefonds, het Elia-fonds, de personenbelasting, de onroerende voorheffing – onbevestigde cijfers zijn. Op dit moment kunnen we absoluut niet met zekerheid zeggen in hoeverre we het geld van het Grootstedenbeleid na de vorming van een eventuele nieuwe regering in 2011 verder richting Antwerpen zal blijven vloeien; stellen we vast dat voor wat de uitgaven betreft er geen indexaanpassing in 2011 voor de personeelsuitgaven wordt voorzien. Voor wat de uitgaven betreft kunnen we alleen maar aansluiten bij onze kritiek van vorige jaren, nl. dat de dotatie aan het OCMW absoluut niet in overeenstemming is met de realiteit. Voor wat het OCMW betreft wordt het zoals de voorbije jaren wachten op een begrotingswijziging van wellicht 10 à 15 miljoen euro extra dotatie voor het OCMW. Het blijft de vraag waarom we ten aanzien  van het OCMW een struisvogelpolitiek voeren en telkens weer de kop in het zand steken. Indien men voor wat de ontvangsten en de uitgaven een realistischer inschatting zou maken, ben ik ervan overtuigd dat het resultaat voor het eigen dienstjaar negatief in plaats van positief zou uitvallen.

Stad Antwerpen melkkoe voor autonome stadsbedrijven

Mijnheer de burgemeester,

Wat opvalt in de begroting 2011 is dat dit jaar 200 miljoen extra wordt uitgegeven aan overdrachten in de richting van nog maar eens bijkomende stadsbedrijven nl. AG Stedelijk Onderwijs en
AG Kinderdagverblijven. Ondertussen telt Antwerpen 9 autonome stadsbedrijven. Met de oprichting van al deze autonome stadsbedrijven levert het Antwerpse stadsbestuur een bewijs van onbekwaamheid aan zichzelf af. Schepen Van Peel zei het onlangs nog op een televisiedebat op ATV: “De autonome stadsbedrijven werken efficiënter, zuiniger en rationeler dan de eigenlijke stadsdiensten. Via de autonome stadsbedrijven vermijden we logge procedures, regelneverij en overheidsbemoeienissen alom”. De publieke biecht van Van Peel is er één die kan tellen. Feitelijk komt het er op neer dat wat we zelf doen we niet beter doen. Besteed het werk uit; laat het beleid voeren door autonome stadsbedrijven en het lukt allemaal zoveel beter. Helaas kan ik de schepen niet tegenspreken. Misschien moeten we van het College van Burgemeester en Schepen ook maar een autonoom stadsbedrijf maken om het optimaal en efficiënt te laten functioneren.

Wat echter wel een feit is dat de democratische controle op al deze autonome stadsbedrijven ontbreekt. Ik weet het wel, in sommige van die Raden van Bestuur (AG Vespa, Havenbedrijf, GAPA) zitten wel enkele leden van de oppositie. In andere autonome stadsbedrijven geraken de oppositieleden overigens niet verder dan de Algemene Vergadering. Daar mogen de afgevaardigde gemeenteraadsleden toezien op het dagelijks beheer van deze autonome stadsbedrijven. Van een breed en transparant maatschappelijk debat over de algemene beleidsopties is in deze Raden van Bestuur natuurlijk geen sprake. De leden van de oppositie zitten er meestal bij voor spek en bonen en dienen enkel als democratisch alibi om een indruk van inspraak en controle te wekken. Op het totaal budget van goed 1.164.792.900 miljard euro miljard aan uitgaven wordt ondertussen meer dan  523.059.500 miljoen doorgesluisd via overdrachten en dotaties. Mag ik er op wijzen dat het overgrote deel van al die vzw’s en autonome stadsbedrijven die centen ontvangen uit de ruif van het Antwerpse stadsbestuur nog niet eens een begroting voor 2011 hebben opgesteld. (AG Vespa, AG Stedelijk Onderwijs, AG Stadsplanning, vzw Ciso, vzw WNE, vzw Werkhaven, vzw Jeugdinfra, vzw Antwerpen Sportstad, …)
Logischerwijs zouden deze bedrijven eerst hun budget moeten opmaken en vervolgens laten controleren door Inspectie Financiën en andere bevoegde diensten. In de praktijk betekent dit dat wij vele honderden miljoenen doorstorten aan autonome bedrijven waarvan we niet eens weten wat ze met deze centen gaan aanvangen; hoe ze het geld dat ze van ons kregen gaan besteden. Deze autonome gemeentebedrijven dreigen meer en meer de autonome zandbakken van de respectievelijke schepenen te worden die ver weg van de kritische blikken van de gemeenteraad, de pers en de drukkingsgroepen hun ding kunnen doen. Vandaag vraagt u ons om “carte blanche” te geven aan een aantal vzw’s en autonome bedrijven die niet eens de moeite doen om ons voorafgaand in kennis te stellen van hun begroting. Zoveel blindelings vertrouwen zou ik zelfs nog niet eens aan mijn partijgenoten geven, laat staan aan de schepenen en partijen van de meerderheid die de plak zwaaien in deze autonomen bedrijven en vzw’s.

Pestbesparingen

Mijnheer de Burgemeester,

Het stiekeme personeelssaneringsplan waarbij 550 jobs verdwijnen, heeft veel kwaad bloed gezet. Ten eerste omwille van de methode. Slecht nieuws wordt door het stadsbestuur zoveel mogelijk doodgezwegen of weggemoffeld. In het
A-handboek van Patrick Janssens over positieve communicatie staan vijf vuistregels over “slecht nieuws”.

– Negatief nieuws zoveel mogelijk doodzwijgen;
– Als het negatieve nieuws toch uitlekt, minimaliseren of onder de   mat vegen;
– Als de oppositie uitpakt met negatief nieuws en alternatieven formuleert. Deze alternatieven accapareren maar nooit uitvoeren;
– Nooit het debat aangaan met de oppositie, drukkingsgroepen of boze burgers over negatief nieuws. Maak hen – als het kan met de hulp van de pers – belachelijk;
– Negeer negatief nieuws, dan gaat het wel vanzelf over.

Ten tweede is er de sanering zelf waarvan door schepen Van Peel beweerd wordt dat ze geen invloed op de dienstverlening zal hebben.
Tiens, betekent het sluiten van de zeven lokale bibliotheken, het definitief sluiten van de Ruggeveldijspiste of het afschaffen van het ophalen van bedrijfsafval in de haven dan geen vermindering van de dienstverlening? Deze pestbesparingen zijn overigens druppels op een hete begrotingsplaat en frustreren alleen de betrokken gebruikers. Het wegsaneren van 550 jobs – weliswaar niet via ontslagen maar via afvloeiingen – wordt gecompenseerd via het binnenhalen van langdurig werkloze allochtonen via vier vzw’s in het kader van zgn. sociale tewerkstelling. Alleen al bij de dienst PO (patrimoniumonderhoud) worden ondertussen 3,5 % van de jobs via sociale tewerkstelling ingevuld. Vele PO-arbeiders hebben de stellige indruk dat via deze weg goedkope tijdelijke laaggeschoolde arbeiders ingeschakeld worden om de jobs van contractuele ambtenaren uit te voeren.

De Oosterweel-hocus pocus

Mijnheer de burgemeester,

Met interesse heb ik de meerjarenbegroting doorgenomen om te weten te komen hoe de extra centen die moeten opgehoest worden om de Oosterweeltunnel te realiseren, worden verantwoord.
Oké, de 352 miljoen is ondertussen volgens schepen Bungeneers op een miraculeuze wijze herleid tot 61 miljoen ten laste van de stad. Maar ook over die 61 miljoen ten laste van de stad wordt met geen woord in de meerjarenplanning gerept. Een vergetelheid of een ultieme hocus pocus-truc van schepen Bungeneers, wie zal het zeggen. In ieder geval opnieuw een voorbeeld dat op een bijzonder creatieve manier met de cijfers wordt omgesprongen.

Uitkeringstoerisme richting Antwerpen

Mijnheer de Burgemeester,

Terwijl Vlaanderen na een periode van stijging ten gevolge van de economische crisis sinds september een daling kent van de werkloosheid met net geen 2%, steeg zij in Antwerpen met 2% (cijfers oktober 2010). In Vlaanderen is 7% van de beroepsbevolking werkloos; in Antwerpen 16% (vorig jaar 14%). Alleen Genk heeft in Vlaanderen een hogere werkloosheidsgraad (18%).
Vooral de Antwerpse haven en de groot-industrie werden hard getroffen. De Nationale Bank becijferde dat het aandeel van de Haven in het Vlaamse BBP met 15,64% daalde en dat ook het tewerkstellingsaandeel in het algemeen met 2,95% achteruitging.

Op het moment dat Opel Antwerpen de deuren definitief sluit en duizenden Antwerpse productiearbeiders hun job verliezen; komt de Antwerpse SP.a-schepen van Economie en tewerkstelling niet verder dan wat vage beloftes over de vestiging van een zgn. Antwerp Headquaters, welke het promoten van wat dan heet “creatieve en innovatieve projecten” à la “Barcamp, Bizcamp en Tedx”.
Nochtans is het ondertussen voor iedereen duidelijk dat vooral de samenstelling van de bevolking en vooral de toevloed van allerlei vreemdelingen – asielzoekers, illegalen, volgmigranten en laaggeschoolde Nederlandsonkundige immigranten tout court – zonder economische of maatschappelijke meerwaarde de belangrijkste reden zijn voor de hoge werkloosheid in onze stad. Zolang we toelaten dat Antwerpen – en bij uitbreiding de andere schaarse grootsteden van ons land – de vergaarbak is voor al hetgene men elders liever kwijt dan rijk is, dan zal de werkloosheid er blijven toenemen.  Het uitkeringstoerisme naar een stad als Antwerpen neemt ongekende vormen aan. 4633 (is 58,7%) van de 7890 leefloners zijn ondertussen asielzoekers of geregulariseerde illegalen. Één op vijf vreemdelingen  – en ik spreek niet eens over allochtonen – is werkloos Ik blijf het herhalen, alleen een inschrijvingsstop van nieuwe vreemdelingen kan aan het uitkeringstoerisme naar onze stad een einde maken.

De verbrusseling van Antwerpen

Mijnheer de burgemeester,

De voorbije weken kwam Antwerpen quasi permanent negatief in het nieuws. De toename van het aantal winkeldiefstallen, de stijging van de geweldcriminaliteit en de stagnatie van de criminaliteit op het hoogste niveau ooit, de stiekeme plannen om 550 personeelsleden te saneren, de stijgende werkloosheid en toenemende armoede, de verloedering, het geweld en de overlast ten gevolge van de drugplaag op het De Coninckplein en de uitbreiding in heel Antwerpen-Noord, de onbeheersbare situatie van het toenemend aantal illegalen en asielzoekers in onze stad, het quasi failliet van het OCMW …

Daartegenover staat de aankondigingspolitiek van het stadhuis die via het herkauwen van alsmaar dezelfde plannen – het voetbalstadion, de heraanleg van de kaaien, de ontwikkeling van het Eilandje,
het MAS, … – het geforceerde positieve beeld van het nieuwe Antwerpen onder Patrick Janssens wil ophangen. De luchtballon is ondertussen langzaam maar zeker aan het leeglopen. Het prioritaire recht op veiligheid van zekere burgers is in deze stad absoluut  niet gegarandeerd. Het toenemend aantal vreemdelingen, vluchtelingen en illegalen in combinatie met een nauwelijks nog te beheersen drughandel en een toename van de geweldcriminaliteit al dan niet het gevolg van de drughandel, is een zeer explosieve cocktail. Door het niet actief willen opsporen van illegalen; het gedogen van druggebruik en het niet repressief willen optreden ten aanzien van de drugdealers en drugbendes, door geen zerotolerantiebeleid ten aanzien van criminaliteit en onveiligheid te voeren, door te weigeren een immigratiestop af te kondigen, dreigt Antwerpen te verbrusselen.

Inderdaad, Antwerpen vertoont in steeds sneller tempo dezelfde symptomen als de hoofdstad Brussel. De verbrusseling van Antwerpen houdt in dat we geconfronteerd worden met een aantal welvarende wijken en zelfs districten die geïnfiltreerd en/of omringd worden door steeds groter wordende buurten en stadsdelen waar toenemende verarming, werkloosheid, vervreemding en verloedering, illegaliteit en geweldcriminaliteit eerder de regel dan de uitzondering zijn. Dit alles gaat gepaard met de uittocht van steeds meer jonge Vlaamse gezinnen die in eerste instantie gaan lopen uit de verpauperde wijken en de betere wijken en districten opzoeken in de eigen stad om uiteindelijk finaal de stad te verlaten. Het beleid van dit stadsbestuur dat weigert te kiezen voor een harde aanpak van de criminaliteit; voor een zerotolerantiebeleid ten aanzien van druggebruik en drughandel; voor het actief opsporen van illegalen; voor het invoeren van een immigratiestop; voor het niet langer gedogen van allerlei vormen van overlast, marginaliteit en zogenaamde kleine criminaliteit; voor het een halt toeroepen van de maghrebijnisering en de islamisering van onze stad leidt automatisch tot het gedogen van hele wijken, buurten en stadsdelen waar langzaam maar zeker niet meer onze wetten maar de wetten van de sharia en de islam of erger nog de wetten van de jungle gelden.

Wie deze noodlottige spiraal wil doorbreken, wie van Antwerpen geen tweede Brussel wil maken, moet af van het al te tolerante multiculturele links progressieve sprookje dat “Antwerpen van iedereen is”. Antwerpen is niet van iedereen. Wie hier komt om te profiteren en te parasiteren van onze sociale voorzieningen; wie hier illegaal verblijft; wie zich bezondigt aan drughandel, criminaliteit of erger; wie weigert om de regels en wetten die gelden voor iedereen te respecteren en op te volgen die moet er onverbiddelijk uit. Zolang we het kaf van het koren niet durven scheiden; zolang we blijven gedogen en goedpraten; zolang we de kool en de geit blijven sparen, zal het fout blijven lopen.  

“ZOT van A” is slechts een “Feel Good”-film

Mijnheer de burgemeester, collega’s,

Vlak na de zomermaanden begeleidde u twee Antwerpse dames die gedurende zes jaar een wereldreis per fiets hadden gemaakt door Antwerpen. U liet hen het MAS, het nieuwe gerechtsgebouw,  Park Spoor Noord, het Felixpakhuis en andere realisaties  zien en de conclusie van de beide enthousiaste charmante maar naïeve dames in de Gazet van Antwerpen was: “De stad heeft een facelift gekregen.” Kortom, het Antwerps bureau voor toerisme zou geen betere rondleiding hebben kunnen geven. Belangrijker dan wat u liet zien is vooral wat u in Antwerpen niet liet zien.

U ging niet naar de Turnhoutsebaan in Borgerhout of naar de markt op het Laar waar men alleen nog Arabisch hoort praten en bijna uitsluitend gesluierde vrouwen ziet. U ging niet naar het De Coninckplein waar illegale drugdealers hun criminele handel kunnen drijven; u ging niet naar het Statiekwartier waar de Oost-Europese maffia het voor het zeggen heeft; u ging niet naar de Handelsstraat in Antwerpen-Noord waar de twee Antwerpse wereldfietsers kennis zouden hebben kunnen maken met een straat waar de winkelopschriften enkel nog in het Arabisch zijn; u ging niet naar de fietsenparking onder het Astridplein waar gemiddeld vier fietsen per dag worden gestolen; u ging niet aankloppen bij één van de gemiddeld  14 Antwerpse gezinnen die dagelijks het slachtoffer worden van inbraken; u ging niet langs in een gettoschool waar nog 5 of 10% autochtone Antwerpse Vlaamse kindjes naar school gaan……

Met het citeren van de lijst van plaatsen waar u niet kwam zou ik ongetwijfeld mijn volledige begrotingstoespraak kunnen vullen. Dat hoeft echter niet. Want het enige wat ik met deze opsomming wou illustreren is dat de ballon van het geforceerde, kunstmatige, positivo sfeertje dat opgehangen wordt door het Antwerpse stadsbestuur zeer snel doorprikt kan worden. Misschien niet door twee Antwerpse vrouwen die na zes jaar afwezigheid door de burgemeester in de stad worden rondgeleid maar wel door de honderdduizenden Antwerpenaren die iedere dag opnieuw met de Antwerpse realiteit worden geconfronteerd.

Mijnheer de burgemeester,

 “Zot van A” is een leuke ‘feel good’-film van Jan Verheyen die je anderhalf uur een warm gevoel geeft. Wanneer je echter je knusse cinemazetel in Kinepolis verlaat en geconfronteerd wordt met de Antwerpse realiteit, dan weet je dat “Zot van A” slechts een leuke film is maar ook niet meer dan dat. Ik zou vandaag dan ook een oproep willen doen om de struisvogelpolitiek te verlaten en de kop niet langer in het zand te steken voor de echte problemen waarmee onze stad wordt geconfronteerd.

De Laatste Fase

Mijnheer de burgemeester,

U had het al begrepen. De Vlaams Belang-fractie zal uw begroting niet goedkeuren. Met deze begroting komt u trouwens terecht in de laatste fase van deze legislatuur. Wanneer we op basis van de objectieve parameters – werkloosheidsgraad, armoede- en werkloosheidscijfers, criminaliteitstatistieken, aantal vreemdelingen, asielzoekers en illegalen, OCMW-cijfers, demografische cijfers, … enz.  – het gevoerde beleid evalueren dan is de balans absoluut niet positief.

U moet het steeds meer hebben van de perceptie en steeds meer minder van de feiten. Zelfs in progressieve kringen die u in 2006 als een soort goeroe de hemel inprezen, wordt ontgoocheld op uw beleid gereageerd.


Mijnheer de burgemeester,

Abraham Lincoln zei het reeds:

“You can fool some of the people all the time, and all of the people some of the time, but you cannot fool all of the people all the time”

Lincoln had gelijk. Daarom stemmen we tegen uw begroting.

 

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...